Przesądy ciążowe bywają niezwykłe. Znasz wszystkie z nich?

Dawna magia płodności ukryta w naturze

Przesądy, żeby zajść w ciążę, często odwoływały się do sił przyrody. Płodność symbolizowały ziarna, jajka, kwiaty, woda oraz dojrzewające owoce. Kobiety marzące o dziecku sadziły rośliny i uważnie obserwowały, czy szybko wypuszczą nowe pędy. Bujny wzrost odczytywano jako pomyślną wróżbę, natomiast usychające liście miały zachęcać do cierpliwości.

Szczególne znaczenie przypisywano także Księżycowi. Jego regularne przemiany kojarzono z kobiecym cyklem, dlatego nów uważano za dobry moment na wypowiedzenie intencji związanej z macierzyństwem. Niektóre kobiety zostawiały na noc przy oknie miskę z wodą, wierząc, że światło srebrnego globu napełni ją energią płodności. Był to symboliczny rytuał, a nie sposób mający rzeczywisty wpływ na możliwość poczęcia dziecka.

Znaki zwiastujące spełnienie marzenia o dziecku

W ludowych opowieściach wiadomość o nadchodzącej ciąży nie zawsze pojawiała się wprost. Czasem miała przychodzić pod postacią snu. Ryby pływające w przejrzystej wodzie, pełny kosz owoców, bocian albo znalezione jajko należały do znaków zwiastujących powiększenie rodziny. Za szczególnie dobrą wróżbę uznawano sen, w którym kobieta trzymała w dłoniach perłę lub wyławiała coś z wody.

Istniało też przekonanie, że odrobina szczęścia może przejść z przyszłej mamy na osobę starającą się o dziecko. Pomóc miało zajęcie miejsca, na którym przed chwilą siedziała ciężarna, napicie się z jej kubka albo dotknięcie brzucha. Ostatni gest powinien oczywiście odbywać się wyłącznie za jej zgodą. Podobną moc przypisywano kołysaniu pustej kołyski i schowaniu dziecięcego ubranka pod poduszką. Rytuały mogły dodawać nadziei, ale nie stanowiły metody leczenia problemów z płodnością.

Ciężarna matka chrzestna i tajemnicza więź między dziećmi

Matka chrzestna w ciąży to temat, wokół którego narósł wyjątkowo niepokojący przesąd. Dawniej uważano, że nienarodzone dziecko i chrześniak zostają połączeni niewidzialną nicią, przez którą mogą odbierać sobie zdrowie, szczęście, a nawet życiową pomyślność. Z tego powodu niektóre rodziny unikały powierzania tej roli kobiecie spodziewającej się potomka.

Źródeł wierzenia można szukać w czasach, gdy ciąża i poród były znacznie bardziej niebezpieczne niż obecnie. Ludzie próbowali tłumaczyć nieszczęścia działaniem ukrytych sił, a zbiegi okoliczności z czasem zmieniały się w ostrzeżenia przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nie istnieją jednak żadne podstawy, by sądzić, że przyjęcie roli matki chrzestnej może zaszkodzić któremukolwiek dziecku. Jeśli przyszła mama czuje się dobrze i chce podjąć to zobowiązanie, dawny przesąd nie powinien decydować za nią.

Myszy i znamiona w przesądach ciążowych

Jedno z najbardziej niezwykłych wierzeń dotyczy myszy. Przesądy w ciąży ostrzegały, że kobieta, która przestraszy się gryzonia, nie powinna dotykać swojego ciała. W miejscu, na którym odruchowo położy dłoń, dziecko miało urodzić się ze znamieniem przypominającym kształtem mysz. Podobną moc przypisywano nagłemu widokowi ognia oraz gwałtownym emocjom.

Z tym wierzeniem łączyła się opowieść o ciążowych zachciankach. Jeżeli przyszła mama zapragnęła określonej potrawy, należało spełnić jej prośbę. Niezaspokojony apetyt miał pozostawić na skórze dziecka barwną plamkę. Osobie, która odmówiła ciężarnej jedzenia, wróżono natomiast pojawienie się myszy w domu. W ten sposób strach przed niewielkim zwierzęciem splatał się z nakazem troski o kobietę. Znamiona mają jednak biologiczne podłoże i nie powstają wskutek przestrachu ani niespełnionej zachcianki.

Czego strzegły zakazy dla przyszłych mam?

Czego nie można robić w ciąży według przesądów? Dawna lista zakazów przypominała skomplikowaną mapę pułapek. Nie wolno było przechodzić pod sznurami, kablami ani drabiną, ponieważ wierzono, że dziecko może owinąć się pępowiną. Unikano również szycia, robienia na drutach i zawiązywania supłów. Każda pętla miała symbolizować przeszkodę podczas porodu.

Ciężarna nie powinna była obcinać włosów, patrzeć przez dziurkę od klucza ani nosić łańcuszka na szyi. Za ryzykowne uznawano także kupowanie wyprawki z dużym wyprzedzeniem, ponieważ mogło to przyciągnąć złą energię. Część tych zakazów wynikała z magii podobieństwa. Sznur kojarzono z pępowiną, a zamknięty supeł z trudnym porodem. Inne mogły skłaniać otoczenie do odciążenia przyszłej mamy w codziennych obowiązkach. Obecnie warto kierować się zaleceniami medycznymi, nie symbolicznym znaczeniem przedmiotów.

Wróżby zdradzające płeć nienarodzonego dziecka

Przesądy ciążowe dotyczące płci dziecka pozwalały rozpocząć rodzinne zgadywanie na długo przed narodzinami. Wysoki, spiczasty brzuch miał zapowiadać chłopca, a szeroki i okrągły dziewczynkę. Apetyt na słone lub kwaśne smaki wskazywał na syna, natomiast ochota na słodycze zwiastowała córkę. Obserwowano również cerę, włosy, sposób chodzenia oraz nastrój przyszłej mamy.

Najbardziej magiczna była wróżba z obrączką. Zawieszano ją na nitce i trzymano nieruchomo nad brzuchem. Jeśli zataczała kręgi, miała zapowiadać dziewczynkę. Ruch przypominający wahadło interpretowano jako znak, że urodzi się chłopiec. Taka wróżba może pozostać uroczym elementem rodzinnego spotkania, dopóki traktuje się ją jak zabawę i echo dawnych opowieści, a nie niezawodną przepowiednię.